Home > Risicomanagement > 1, 2, 3… maatregel

1, 2, 3… maatregel

21-07-2014

De aanpak werd eind jaren negentig in arbeidshygienische kringen nog verguisd. Inmiddels heeft control banding een plek gekregen in de dagelijkse arbo-praktijk. De ‘simpele’ risicobeoordeling leidt snel en goedkoop tot maatregelen. Je moet wel weten wat je doet

Moet je precies weten hoe een thermostaat van een wasmachine werkt om te kunnen wassen? Het antwoord is ‘nee’. Ook zonder technische kennis over de werking van de thermostaat worden kleren toch schoon. Bij control banding gebeurt ongeveer iets vergelijkbaars: binnen bedrijven doen jaarlijks duizenden mensen aan control banding, veelal zonder dat ze het begrip kennen of weten wat het precies is. Het gebeurt bijvoorbeeld bij de Stoffenmanager letterlijk achter de schermen.

“Control banding is een snelle manier om na een paar vragen over het beoordelen van risico’s, over te gaan op maatregelen”, zegt Henri Heussen, arbeidshygienist/toxicoloog en technisch directeur van Cosanta BV, een recent door TNO en Arbo Unie opgerichte joint-venture. “Je steekt minder tijd en geld in uitgebreide onderzoeken en metingen, maar neemt sneller beheersmaatregelen om risico’s in te dammen.”

Control banding ontstond eind jaren 80 binnen de Britse farmaceutische industrie. De farmaceutische bedrijven werkten voor de productie van medicijnen met veel verschillende chemische en toxische stoffen. Van sommige stoffen ontbrak het bovendien aan betrouwbare productinformatie en kennis over eventuele risico’s. Betrokken arbodeskundigen van de bedrijven bedachten dat de stoffen op basis van chemische toxiciteit, of bij onzekerheid op basis van een vergelijkbare stof, ingedeeld zouden kunnen worden in risicocategorieen (bands) en daaraan vervolgens snel beheersmaatregelen gekoppeld konden worden.

Niet iedereen stond te juichen bij het nieuwe concept. Control banding kreeg ook kritiek. Blootstelling zou te ingewikkeld zijn om kwalitatief te bepalen en oplossingen zouden niet verder komen dan traditionele oplossingen als ventilatie, algemeen of gericht en verschillende mogelijkheden van omkasting van de bron. Control banding stond voor ‘zonder gedegen analyse van inventarisatie naar maatregelen’.

Volgens Heussen is control banding geen eindstation, maar heeft het een plek binnen een getrapte aanpak van risicobeoordeling, waarbij na iedere stap besloten kan worden of de volgende stap nodig is. “De eerste stap is gezond verstand gebruiken. Daarna volgt prioritering van laag, midden en hoog risico via control banding. Ook gevalideerde veilige gebruiken vallen onder deze stap. Vervolgens maak je een kwantitatieve beoordeling: hoeveel stoffen hangen er in de lucht? De vierde stap is daadwerkelijk meten. Via control banding bouw je filters in om snel maatregelen te kunnen nemen waar dat nodig is. Het heeft daarmee een plek binnen de totale chemicals management systematiek. Een plek. Het is niet het einde.”

 

Lees het complete artikel over control banding van auteur Walter Baardemans in het juli-augustus nummer van vakblad Arbo.

 

 

Tip! Omdat bedrijfsrisico’s steeds minder zichtbaar en moeilijker te meten zijn is het een uitdaging om geintegreerde oplossingen te vinden. Het boek Arbeid & Gezondheid 2014 biedt een overzicht van alle aspecten van arbeidshygienisch werk. Afbeelding

 

image_pdf

Deel dit bericht via: