Home > Blogs > Duidelijke taal

Duidelijke taal

30-01-2017

brilletje_150x150

Onlangs kreeg ik een e-mail, een bericht via elektronische post, met een ‘save the date’-verzoek. Nu ben ik van nature begaan met de wereld en dus reageerde ik direct.

Ik had nog wel een paar vragen voordat ik aan dit loffelijke initiatief wilde meewerken. Zo was mij in eerste instantie niet duidelijk of een ‘date’ nu een datum was of een romantisch afspraakje en waarom dit nu precies gered moest worden. Bij eerdere acties zoals ‘save the whale’ was dit toch minder dubbelzinnig.

Navraag leerde echter dat het verzoek een beroep deed op mijn bereidheid een datum in mijn agenda te reserveren voor een activiteit. Dit verklaarde ook waarom er geen rekeningnummer voor donaties bij vermeld was. Aldus weer iets geleerd hebbende voldeed ik graag aan dit verzoek en begaf ik mij op de afgesproken datum naar de locatie waar de voorgenomen bespreking zou plaatsvinden.
Hier bleek het echter niet om een bespreking maar om een meeting te gaan. Dus toch een soort ‘date’.

Afijn, het thema was employabilty. Uit reviews was gebleken dat er toch een aantal bottlenecks waren waardoor de goals en targets niet werden gehaald en de performance ten opzichte van de benchmark niet op het juiste level kwam. Om het containerbegrip empoyablity te vertalen naar deliverables moest out of the box worden gedacht, zoveel was duidelijk. Een facilitator, iemand met een uitstekende track record, zou ons in een brainstorm helpen om feedback te kunnen geven naar de stakeholders in SMART targets en quick wins. Van ons als task force werd een can do-mentaliteit verwacht en commitment om een transfer te realiseren naar een win-win situatie.

Toen ik na mijn inburgeringscursus en taalles eindelijk Nederlander werd, was ik optimistisch gestemd. Immers ik had geleerd wat de VOC was, dat Sinterklaas cultureel erfgoed is, zo ook het martelen van eerstejaarsstudenten, en dat wij als oud-kolonialen en -slavenhandelaren een cultuur hebben met hoogstaande normen en waarden. Het kofschip, lijdend voorwerp en onregelmatige werkwoorden kenden voor mij geen geheimen meer en na mijn naam van Achmed in Joris veranderd te hebben, kon ik snel aan het werk.

Maar toen begonnen de problemen. Ik begrijp de mensen niet. Ze spreken een taal die in mijn cursus niet onderwezen werd en als ik naar een vertaling vraag, krijg ik steeds meer de indruk dat ze het zelf ook niet begrijpen. Op mijn vraag of we gewoon in het Nederlands kunnen praten, volgde een voorstel of we even konden klankborden en dan in een bila de zaak konden afkaderen en een stip op de horizon bepalen. Zucht!

Alle politieke partijen vinden dat nieuwkomers Nederlands moeten leren. Het probleem is alleen dat zij dan de enigen zijn die het spreken.

image_pdf

Deel dit bericht via: