Home > Blogs > Gezocht: een echte veiligheidspersoon

Gezocht: een echte veiligheidspersoon

05-06-2017

CarstenBusch

Het is soms grappig – en triest– hoeveel organisaties en mensen hun onderliggende kijk op zaken laten zien door wat ze schrijven en zeggen.

Dat is één reden waarom ik regelmatig kijk naar vacatures voor veiligheidskundigen en arbo-personeel. Gewoon voor de lol, niet omdat ik op zoek ben naar iets anders.

Op zoek naar een echte veiligheidspersoon

Neem bijvoorbeeld de vacature die ik onlangs tegenkwam. De eerste zin zegt “Ben jij zo iemand die zijn auto achteruit inparkeert omdat dat het veiligste is?” Vervolgens zien we dat ze op zoek zijn naar “een echte veiligheidspersoon” die “niet bang is om mensen te zeggen wanneer ze iets onveiligs zien”. Mijn vingers jeukten om ze een brief te schrijven. Niet omdat dit klonk als een droombaan in een bedrijf waar ik zou willen werken … Eerder met een sarcastische insteek. Wel, het werd uiteindelijk een blog.

Voordat ik nu talloze reacties krijg van mensen die ongevalsstatistieken en argumenten sturen waarom achteruit inparkeren veel veiliger zou zijn; daar gaat het niet om. Er zijn echt wel situaties waarin achteruit inparkeren veiliger is. Daar kunnen we het eens over zijn.

Vaak tegenstrijdige doelstellingen afwegen

Waar we het niet over eens gaan zijn, is dat achteruit inparkeren dus altijd veiliger is (kom op, gebruik je verbeelding en wees eerlijk; je verzint echt minstens één scenario en je zult er verbaasd over zijn hoe makkelijk dat was!). En we zullen het beslist niet eens worden dat achteruit inparkeren de beste manier is. Als ik auto rijd, doe ik dat zelden (maak daar maar nooit van) met als enige reden om veilig te zijn, of om veiligheid te creëren voor andere deelnemers in het verkeer. Als dat mijn enige of voornaamste doel was, zou ik gewoon thuis blijven. Dat scheelt me namelijk tijd en geld. Veilig autorijden (en parkeren) zijn slechts ondergeschikte doelstellingen van veel belangrijkere dingen, zoals boodschappen doen of op tijd bij een vergadering komen.

Er is geen één beste manier om iets te doen

Zoals bij bijna alles, moeten we verschillende gelijktijdige, en vaak tegenstrijdige, doelstellingen afwegen. Daarom, zelfs als achteruit inparkeren veiliger mocht zijn, zou het niet bijzonder slim zijn om mijn auto met de kofferbak naar de wand van de parkeergarage te plaatsen. Dan kom ik er namelijk niet bij om de boodschappen in te laden.

Dit bedrijf (*) schijnt op zoek te zijn naar iemand die het beter weet. Iemand die denkt dat er één bepaalde beste manier is om iets te doen. Iemand die waarschijnlijk zijn vurige – misleide, maar vast en zeker goed bedoelde – overtuigingen verkondigd aan iedereen in de onmiddellijke nabijheid. Zou je zo iemand een echte veiligheidspersoon noemen?

Een echte veiligheidspersoon is flexibel en nieuwsgierig

Volgens mij klinkt het meer als een stereotiepe karikatuur van een echte veiligheidspersoon. Iemand die met het regelboek onder zijn arm rondloopt met een uitdrukking op zijn gezicht die zegt: “Ik weet misschien niet hoe jij je werk moet doen, maar in mijn boek staat dat je het verkeerd doet”.

Mijn begrip van een echte veiligheidspersoon is een flexibel en nieuwsgierig persoon. Iemand die niet regeltjes rondbazuint, maar eerder vragen stelt. Bovenal, iemand die overweegt wat in een bepaalde situatie nodig is en op basis daarvan handelt, niet op basis van een slecht passende Golden Rule.

Eén beste manier om iets te doen? Dat is een fabeltje. De wereld is te complex voor zulke versimpelingen.

(*) Voor de duidelijkheid: deze blog gaat NIET over het bedrijf met de genoemde vacature. Het is eerder symptomatisch voor veel vacatures voor arbo-/veiligheidskundigen. Angstaanjagend.

Carsten Busch | Senior adviseur arbeidsveiligheid bij Politidirektoratet, de overkoepelende organisatie van de Noorse politie en actief binnen diverse vakfora en eigenaar van www.mindtherisk.com.

 

> LEESTIP: Veiligheidsfabels 1-2-3 van Carsten Busch. In dit boek komen 95 fabels binnen het veiligheidsvak aan de orde, met ruim aandacht voor certificering en cultuur.

image_pdf

Deel dit bericht via:


  • YouTube

One comment

  1. Ik snap je verhaal over achteruit parkeren best. Je gaat echter aan één ding voorbij. Er is misschien niet altijd een beste methode dat snap ik maar we maken soms wel statistisch onderbouwde keuzen. Een auto gordel is een goed ding als je bijvoorbeeld op een auto of ander iets botst. Als je het water in rijdt kan die zelfde gordel wel eens flink in je nadeel werken. Is er een beste keuze omdoen of los laten hangen? Volgens je redenatie niet. Toch stellen we hem wettelijk verplicht en weet je waarom? Omdat er nu eenmaal vaker auto’s op iets botsen dan dat ze onder water komen.

Reageer

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd, velden met een * zijn verplicht.

*

Neem onderstaande anti-spam code over: