Home > Persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) > Met de RI&E naar goede veiligheidsschoenen

Met de RI&E naar goede veiligheidsschoenen

02-05-2016

voetenwerk_241283353

Voor het onderwerp ‘veiligheidsschoenen’ loopt niet iedereen in de organisatie automatisch warm. Terwijl de winst van veilig voetenwerk groot is, zowel voor de medewerkers als voor de organisatie.

Bij uitval van medewerkers is tenslotte niemand gebaat. Lees hoe u het onderwerp veiligheidsschoenen op de agenda kunt krijgen en houden.

Voetenwerk

Binnen organisaties hebben afdelingen en functionarissen allemaal zo hun eigen, vaak tegenstrijdige, belangen, ook als het gaat om de aanschaf van beroeps- of veiligheidsschoenen. De medewerker wil een comfortabele, maar vooral ook hippe schoen waarmee hij niet voor gek loopt. De veiligheids-, HSE- of KAM-coördinator wil uit oogpunt van veiligheid de beste schoen voor de medewerker, die voldoet aan de verplichte normen. Aan diens kant scharen zich de HRM-functionaris die vanuit het HR-beleid het ziekteverzuim en uitval wil terugdringen, en de bedrijfsarts die het gezondheidsbelang van de medewerker voor ogen heeft. Vaak zijn functionarissen niet ongevoelig voor de ‘design-eis’ van de medewerkers. De brug van veiligheid naar fashion is al lang geen wankele constructie meer: hoe mooier medewerkers de schoen vinden, hoe eerder ze die zullen dragen. Het hoofd Marketing zal, met de medewerker als visitekaartje van het bedrijf, bovendien aandragen dat een mooie schoen beter past bij de corporate identity.

Web van belangen

De afdeling inkoop daarentegen heeft commerciële belangen, daarin gesteund door de financieel directeur en (afdelings)managers die hun begroting sluitend moeten krijgen. Een argument dat natuurlijk extra zwaar speelt in tijden van bezuinigingen. Daar staat tegenover dat een directie wel graag een goede werkgever wil zijn. Veel bedrijven en hun klanten hechten bovendien grote waarde aan maatschappelijk verantwoord ondernemen, waar de factor ‘people’ ook deel van uitmaakt. Onder toeziend oog van de ondernemingsraad is het management er veel aan gelegen te voldoen aan de verplichting om de werknemer zo goed mogelijk te beschermen tegen gevaren op de werkvloer. Daarnaast wil het management uit kostenoogpunt productiviteitsverlies voorkomen. In dit web van belangen lijkt dat uiteindelijk de grootste gemene deler. De functionaris die het voetenwerk van medewerkers op de agenda van de organisatie wil krijgen, kan de kosten – vanuit welke invalshoek dan ook – als kapstok gebruiken om met de verbetering van arbeidsomstandigheden aan de slag te gaan.

Arbobeleid

De verbetering van arbeidsomstandigheden gebeurt in elke organisatie ten minste reactief, door middel van bronaanpak. Als medewerkers steeds over een drempel struikelen, is het verstandig die drempel weg te halen. Een effectieve maatregel, die men echter vaak pas neemt nadat er zich ongevallen hebben voorgedaan – soms met verstrekkende gevolgen voor medewerker en organisatie. Verstandiger is het om daarnaast ook systematisch te werken aan verbetering van de arbeidsomstandigheden, door het opstellen van arbobeleid.
Met het uitdenken en toepassen van arbobeleid kan een organisatie verschillende doelen najagen. Zoals een zo groot mogelijke veiligheid, gezondheid en welzijn voor de medewerkers. Maar ook het verbeteren van werkplekken kan een doel zijn. Net als het verbeteren van de functie-inhoud en de organisatie van de arbeid, zodat fouten minder voorkomen. Of het terugdringen van ziekteverzuim, ongevallen en blijvende arbeidsongeschiktheid. Het aanschaffen van persoonlijke beschermingsmiddelen en aandacht voor goed voetenwerk in de vorm van veilig schoeisel is vanuit elk van deze doelen te verdedigen.
Wat het doel ook moge zijn: het vergt een investering. Van tijd, geld en middelen. Het goede nieuws: die investering betaalt zich terug.

Vijf stappen

Als u veiligheid op de agenda wilt hebben binnen uw organisatie, inclusief de aanschaf van beroeps- of veiligheidsschoenen of andere PBM, is een structurele aanpak van het arbobeleid het meest effectief. Zo krijgt en borgt u serieuze aandacht voor een serieus onderwerp. Wilt u binnen uw organisatie systematisch aan de slag met het voorbereiden, uitvoeren en evalueren van arbobeleid, ga dan als volgt te werk:

  1. Willen: stel heldere doelen vast en betrek daarbij alle disciplines/stakeholders. Spreek uw collega-functionarissen aan op hun individuele belangen en zoek de gemene deler.
  2. Wegen: inventariseer de risico’s op het gebied van veiligheid, gezondheid en welzijn via een RI&E (wegen).
  3. Weten: maak een plan van aanpak. Omschrijf en verdeel daarin de taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden. Bepaal ook de beschikbare middelen, zoals geld, faciliteiten, instrumenten en trainingen. Beschrijf ten slotte heldere procedures voor overleg, besluit(vorming), advies, informatieverstrekking en documentatie.
  4. Waken: maak afspraken over de evaluatie van het plan van aanpak.
  5. Werken: ga aan de slag.

Dit stappenplan heet ook wel de 5W-methode. Het woord ‘stappenplan’ suggereert een één voor één-afhandeling van de stappen. In de praktijk zal een organisatie veel eerder tegelijkertijd op verschillende niveaus met meerdere stappen bezig zijn.

 Inspectie SZW

Vaak is de vraag hoe het gesteld is met het veiligheidsschoeisel ineens urgent na een ongeval of als er klachten zijn. De uitkomst van de RI&E kan zijn dat er ander veiligheidsschoeisel gewenst is om aan de nieuwste eisen van veiligheid en functionaliteit te kunnen voldoen. Ook de Inspectie SZW kan de aanjager zijn. De inspecteur heeft, in het kader van de arbeidsomstandighedenwetgeving, toezichthoudende en opsporende taken. Hij kijkt niet alleen naar de feitelijke werkomstandigheden, maar controleert ook of er een RI&E is met bijbehorend plan van aanpak. En of een gecertificeerde arbodienst die RI&E heeft getoetst en een advies heeft uitgebracht over het plan van aanpak. Daarnaast controleert de inspectie of de praktijkomstandigheden op de werkvloer overeenstemmen met wat aan de tekentafel is bedacht. De Inspectie SZW is daarom een factor om rekening mee te houden bij de besluitvorming én uitvoering.

Rob Rooijakkers | Elten

image_pdf

Deel dit bericht via: