Home > Blogs > Langer doorwerken?

Langer doorwerken?

13-03-2017

Rob-Poort

Voor mij, en alle Nederlanders die geboren zijn voor 1954, geldt een pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar. Maar voor iedereen die daarna is geboren is die leeftijd gesteld op 67 jaar en drie maanden.

De bedoeling is – je weet het nooit  – dat de AOW-leeftijd meeschuift met de levensverwachting. Volgens de immer optimistische staatssecretaris van SZW Jette Klijnsma (zelf van het bouwjaar 1957, dus ook onderworpen aan deze maatregel) is de hogere pensioenleeftijd nodig om de AOW betaalbaar te houden.

Niet iedereen kan doorwerken na 65

Ik weet niet of dat klopt, maar ga in deze column geen politiek bedrijven. U hoeft van mij dus ook geen stemadvies te verwachten. Maar ik was begin dit jaar wel aangenaam verrast door het bericht van de Nederlands Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsartsen – de NVAB. In het Algemeen Dagblad had die vereniging, bij monde van bestuurder Ernst Jurgens, aangegeven dat het voor velen niet mogelijk is om na hun 65ste jaar door te werken. Veel mensen, en dan werd vooral gedoeld op de lager opgeleiden, zijn volgens de artsen niet in staat om na hun 65ste nog door te werken.

Geldt dit alleen voor lager opgeleiden?

De vraag is of dit alleen voor de lager opgeleiden opgaat. Het gaat denk ik toch meer om de belasting waaronder iemand heeft gewerkt en minder om het niveau. De pensioenleeftijd is nu voor de meesten al 67 jaar, maar de NVAB vindt dat de overheid op de rem moet trappen. De heer Jurgens waarschuwde dat lager opgeleiden gedurende hun loopbaan zo zwaar belast worden, dat het een keer ophoudt. Als reden gaf hij aan dat bijvoorbeeld het kraakbeen op een gegeven moment gewoon versleten is.

Maatregelen gericht op hoger opgeleiden

De maatregelen gericht op langer doorwerken zijn vooral gericht op hoger opgeleiden. Die worden getraind om het brein rust te gunnen en naar hun lichaam te luisteren. Bij mensen met een lagere opleiding slaan dat soort trainingen minder aan, aldus Jurgens. Een wat merkwaardige vergelijking, want het brein bevat dacht ik geen kraakbeen. Maar ik begrijp denk ik wel wat hij ermee bedoelt. Vrij vertaald kun je zeggen dat je fysiek zware arbeid niet tot je pensioen kunt blijven doen.

Werkgever moet investeren in om-/bijscholing

Of zoals Klijnsma zegt: werkgevers moeten ook investeren in opleidings- en omscholingstrajecten, zodat ouderen daarmee een functie kunnen krijgen die ze aankunnen. Dat vraagt dan wel om de bijbehorende banen. Die er, zeker bij de kleine werkgevers (de meerderheid in Nederland), niet zijn en in elk geval niet voor het opscheppen liggen. Los nog van de vraag of je de laag opgeleide werkende na zoveel jaren alsnog een gedegen opleiding kunt geven waarmee hij andere taken aankan. Zoals die goede kennis van mij: een prima opgeleide timmerman die erg goed in zijn vak is. Hij moest afgelopen jaar van zijn baas naar de herhaling voor zijn VCA-diploma. Toen de middag bijscholing achter de rug was, mopperde hij: “Gelukkig, dat zit er weer op. Nu ga ik nooit meer naar zo’n cursus: een hele middag zitten is niks voor mij, ik moet bezig zijn.” Mijn timmerman was toen 59 jaar en zal nog lang moeten doorwerken.

 

Auteur: Rob Poort | Bureaupoort.nl

image_pdf

Deel dit bericht via:


    4 comments

    1. de hele discussie rond de AOQW blijft mij verbazen, zoals ik begrijp draait het uiteindelijk om de finnaciering. Tegelijkertijd ligt er bij veel mensen de wens om eerder te kunnen stoppen met werken. De politiek zal daar echt iets mee moeten. Als we deze discussie voeren laten we dan alle opties op tafel leggen, en ook de vraag stellen wat heb ik -als werknemer- er voor over om eerder te kunnen stoppen. Als arbocoordinator zie ik ook dat veel mensen niet fit en gemotiveerd de 67 zullen halen. Waarom niet een brede vrije keuze introduceren , hang er een financieel plaatje aan en hou er rekening mee dat als we niets doen er straks veel medewerkers arbeidsongeschikt zijn of om de haverklap met burnouts uitvallen

    2. Waarom wordt geen rekening gehouden met het aantal gewerkte jaren?
      Mijn situatie: Ik werk inmiddels al 44 jaar. Als ik met pensioen mag, heb ik ruim 50 jaar gewerkt. Intussen heb ik ook twee kinderen gekregen en deels als eenouder opgevoed, diverse opleidingen gevolgd, mantelzorger voor mijn ouders en oppas voor mijn kleinkinderen. Ik doe dit met alle liefde, maar een ding stond vast voor onze generatie… met 65 jaar ga je met pensioen. Zonder dat wij ons hier op hebben kunnen voorbereiden, wordt dit uitgesteld tot 67 jaar, inmiddels voor mij 67 jaar en drie maanden. Maar dat is ook niet zeker, want kan zo weer nog later worden. Ik ben hier niet blij mee! Ik hoop dat ik de eindstreep in goede gezondheid mag halen…

    3. Het verhaal van de politiek op de vraag “waarom een pensioenleeftijd en niet de gewerkte jaren maximeren als basis voor pensioengerechtigde grens” wordt door hen beantwoord met de boodschap dat de gewerkte jaren niet zijn terug te halen (zou niet geregistreerd zijn). Dat is natuurlijk een dooddoener want de fiscus weet alles en anders de bedrijfsverenigingen c.q. GAK/UWV wel. Ik denk dat de heren en dames op het pluche in Den Haag (die richting het 30e levensjaar eens zijn gaan werken) dit niet erg welgevallig is.

      Ik vind het een schande dat diverse economisch er slecht voor staande landen in Zuid Europa wél veel eerder met pensioen kunnen gaan, en een rijk land als Nederland in zo’n korte tijd de pensioenleeftijd belachelijk heeft verhoogd. Zonder enige rekening te houden met mensen die soms al vanaf 15 of 16 jaar zijn gaan werken. Zelf ben ik als 20 jarige begonnen met werken (b.j. 1955) en mag i.d.d. ook vanaf 67 jaar en 3 mnd. met pensioen. Dat heb ik 47 jaar in de tas. Gelukkig heb ik geen zwaar fysieke beroep.

    4. Het is bijzonder dat de leeftijdgrens zo wordt opgerekt. 10 jaar terug kon ik nog met 59 jaar Eruit. 10 jaar later mag ik 10 jaar langer werken. Ik ben nu bijna 52 dat lijkt niet oud maar mocht ik nog zonder werk te komen zitten dan is het enige perspectief dat je als oudere werknemer voor jezelf moet beginnen. En dan zijn het 12 tot 14 lange jaren. Er is niemand die zit te wachten op 55 plussers als werknemer met vast contract binnen de arbeidsorganisatie. Het enige voordeel is voor de pensioenfondsen: de potten lopen over maar de sterftetafels laten zien dat meer zielen de aarde verlaten voor hun 68e levensjaar dan daarna. Dat betekent dat ze niet uit hoeven te betalen aan de begunstigden maar vooral hun eigen kapitaal veilig willen stellen. In wiens dat belang is laat is over aan de fantasie maar de wijze waarop de fondsen regelmatig een dankbaar middel zijn voor investeringen en politiek is ons bekend. Ik heb laatst met verbijstering naar een aflevering van Zwarte Zwanen zitten kijken waar een beroep op verjaring werd gedaan en een 80 jarige weduwe veroordeeld werd voor de proceskosten en maandelijks moest aflossen waardoor er een pensioen overbleef van c.a. 45 EUR per maand. De advocaat van het gerenommeerd advocatenkantoor bracht bijna 50.000 EUR in rekening. Kortom baten – lasten geheel buiten proportioneel. Nee laat mij maar lekker met 55 met pensioen gaan en dan vrijwillig nog wat bijdragen aan de samenleving dan heb je nog wat te kiezen en nog een paar mooie jaren voor je. Want na je 70e moeten we echt niet denken dat we nog 100 worden al willen ze ons dat doen laten geloven. Kortom 55 is misschien wat vroeg maar 65 vind ik zeer acceptabel.