Home > Blogs > Over ongevallen en beroepsziekten

Over ongevallen en beroepsziekten

16-05-2016

Rob-Poort

Vorig jaar bleek uit een onderzoek van wetenschappers van de Universiteit van Maastricht dat de inkomensbescherming van slachtoffers van arbeidsongevallen en beroepsziekten in Nederland achterblijft bij wat daar internationaal over is afgesproken.

De schadecompensatie bij beroepsrisico’s voldoet niet aan de eisen van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO), een onderdeel van de Verenigde Naties. Jaarlijks lopen naar schatting 250 duizend werknemers schade op door een bedrijfsongeval of een beroepsziekte. Daarvan zit 10 procent na een half jaar nog steeds ziek thuis. Sommigen van hen komen nooit meer in hun oude functie aan het werk. Het meest kwetsbaar is de groep werknemers die voor minder dan 35 procent arbeidsongeschikt zijn.

WIA

Meer dan 60 procent uit de groep van 35-minners is na twee jaar ontslagen. Volgens de onderzoekers biedt de Wet Werk in Inkomen (de WIA) onvoldoende compensatie voor het inkomensverlies van de werknemers: de 35-minners belanden onevenredig vaak in de WW (en later in de bijstand). En dat terwijl de WIA juist bedoeld was om mensen naar vermogen te laten werken. De problemen zijn vooral groot in het midden- en kleinbedrijf, omdat het de werkgevers daar niet lukt vervangend werk te vinden voor deze groep werknemers. De ILO heeft Nederland hier diverse malen op aangesproken. De onderzoekers pleiten voor invoering van een aparte verzekering voor arbeidsongevallen en beroepsziekten, net als in de ons omringende landen.

Inspectie SZW

Het bericht over dit onderzoek sloot af met de informatie dat het ministerie van SZW zich onthield van commentaar. Die kwam in februari van dit jaar met de resultaten van een eigen onderzoek, met daarin de mededeling dat de piek van arbeidsongevallen rond koffie- en theetijd ligt. En dat de Inspectie SZW jaarlijks ruim 2.000 arbeidsongevallen onderzoekt. U leest het goed: op naar schatting 250.000 arbeidsongevallen worden er slechts 2000 nader onderzocht. Dat is dus zo rond de één procent van het geschatte aantal ongevallen. Ook vermeldde het bericht dat de afgelopen jaren het beeld van de ernstige arbeidsongevallen in Nederland vrij stabiel is gebleven. En beroepsziekten blijven helemaal uit beeld.

Beroepsziekten

Dat is niet het geval bij het Instituut voor Asbestslachtoffers (IAS). Dat meldde onlangs dat er vorig jaar een recordaantal van 753 asbestslachtoffers een verzoek tot schadevergoeding had ingediend. Dat waren er vijftig meer dan in 2014. Dat kwam mede doordat de regeling is uitgebreid met de ziekte asbestose. In 2015 ontvingen 544 slachtoffers een tegemoetkoming van 19.000 euro per persoon. 181 personen kregen een volledige schadevergoeding van 60.000 euro per persoon. Of dit nu de volledige schade dekt, valt te betwijfelen. Het is op zich ook erg mooi dat deze regeling er na jarenlange strijd is. En dat die, naast mesothelioom, ook asbestose ziet als een aan asbest gerelateerde ziekte en de slachtoffers voorziet in een tegemoetkoming. Maar wordt het nu geen tijd om eens na te denken over een fatsoenlijk verzekering voor arbeidsongevallen en beroepsziekten, net zoals in de ons omringende landen?

 

Auteur: Rob Poort | Bureaupoort.nl

 

> Meer over beroepsziekten is te vinden in het boek ‘Beroepsziekten voorkomen’.

image_pdf

Deel dit bericht via: