Home > Duurzame inzetbaarheid > Onverschilligheid kost kapitalen

Onverschilligheid kost kapitalen

10-07-2017

Portret Boek VU uitgeverij

Wie echt luistert naar de verhalen van individuele werknemers en die bij een visie betrekt, voorkomt de betonrot die onverschilligheid en cynisme heet. Dan blijven mensen langer gezond, creatief en productief.

Dat zegt Christien Brinkgreve, auteur, emeritus hoogleraar Sociale Wetenschappen én ervaringsdeskundige.

Perverse prikkels door beperkte definitie van wetenschap

“De universiteit als systeem heeft een beperkte definitie van wetenschap, gericht op statische kennis, scoren in tijdschriften en citatenindexen”, vindt Brinkgreve. Dat levert volgens haar perverse prikkels op. “De burn-out onder hoogleraren is nog nooit zo hoog geweest en de faux pas van Stapel verbaast me niet echt. Ik richtte me altijd al veel meer op verhalen als bron.”

Ik heb altijd meer geloofd in ervaringen en verhalen

De burn-out heeft me mijn grenzen leren kennen

In 1990 liep ze zelf tegen een burn-out aan. “Altijd op zoek naar wat ik als wetenschap beschouw, nadenken over wat je ziet en hoort, goede vragen stellen, dingen onderzoeken. Ik heb altijd meer geloofd in ervaringen en verhalen van mensen. Die weg bewandelde ik voor mijn burn-out en dat doe ik daarna nog steeds. En nu richt ik me met veel plezier op publiceren en lezingen. De burn-out heeft me mijn grenzen leren kennen. Met vallen en opstaan respecteer ik ze.”

Er bovenop komen heeft te maken met gehoord worden

Op 3 oktober spreekt Brinkgreve tijdens het congres ‘Positieve gezondheid op de werkvloer: de volgende stap’, waar ze de kracht van verhalen gaat laten zien. In sectoren als het onderwijs en de zorg doet storytelling al opgeld. Arbeidsomstandigheden blijft nog wat achter. “Je kunt cijfers laten zien over gezond en veilig werken. Maar dat komt niet aan. Wel een verhaal van een collega over waar hij over de kop ging, er juist bovenop kwam of over iets dat dwarszit. En dat er bovenop komen heeft alles te maken met gehoord worden.”

Onverschilligheid is de betonrot van een organisatie

In haar eigen carrière kampte Brinkgreve vooral met de vele reorganisaties en deltaplannen door dure managementbureaus. Die walsten over het personeel heen, zonder acht te slaan op de verhalen en ervaringen van de werkvloer. “Dan kweek je dus cynisme en onverschilligheid. Uit alle onderzoeken blijkt dat cynisme en onverschilligheid de betonrot zijn in een organisatie.” Die betonrot bestrijd je met oprechte interesse en aandacht, vindt Brinkgreve. Dat levert uiteindelijk meer op dan het zoveelste plichtmatige medewerkerstevredenheidonderzoek.

Je moet de opbrengst laten zien van oprechte interesse in werknemers

Onverschilligheid kost kapitalen

Ze pleit voor geregelde sessies waarin even stil wordt gestaan bij hoe het gaat en ja, Brinkgreve kent de beperkingen in tijd en geld. “Maar als je de opbrengst laat zien van oprechte interesse in werknemers, met vragen als hoe gaat het, wat hindert je, wat gaat goed, wat heb je nodig en wat zou je willen, dan kweek je vertrouwen. Ook van de meest geharnaste directeur. Het is welbegrepen eigenbelang, geen altruïsme. Onverschilligheid kost kapitalen.” Mensen bloeien op als ze ertoe doen, weet Brinkgreve. De persoonlijke succesverhalen kun je weer delen. “Ga niet letterlijk best practises volgen, elke situatie is weer anders en uniek. Zoek naar zaken die werken in jouw organisatie.”

 

> Christien Brinkgreve vertelt over Positieve gezondheid en storytelling tijdens het congres Positieve gezondheid op de werkvloer, de volgende stap.

> Dit is een korte samenvatting van het artikel ‘De betonrot bestrijden’ van Ton Bennink. Lees het volledige artikel in Vakblad Arbo.

image_pdf

Deel dit bericht via: