Nieuw
Home > Blogs > Rood kruis als spelletje

Rood kruis als spelletje

07-08-2017

Jeroen Riemeijer

Plots ontstaat er een nieuwe, redelijk gevaarlijke sport in Nederland. Geen idee wat de oorsprong is. De sport heeft te maken met de veranderende rijstijl van onze weggebruikers.

Het wordt steeds drukker op de weg, dat weten we allemaal. Bumperkleven is daardoor een breed geaccepteerde pesterij. Als er iemand in mijn nek hijgt, mag ik graag even mijn verlichting aan en uit doen. Pseudoremmen noem ik dat. Zo leuk om te doen. Genieten.

De wijze waarop er tegenwoordig van rijstrook wordt veranderd is ook zoiets. Wat er achter je gebeurt is niet meer relevant. Richtingaanwijzer uit en hoppetee het stuur naar links. Zo makkelijk is het. Dat je medeweggebruikers zich het apelazarus schrikken is niet jouw probleem. Je gaat gewoon.

Een spannender bestaan? Bij een rood kruis plankgas en recht doorrijden

Rood kruis als uitdagend spelletje

In dat kader valt de nieuwe sport ook onder te brengen: ‘roodkruismijdertje’. Dat is nog best een grappig en uitdagend spelletje. Ik kende het niet. Voor de doorsnee weggebruiker betekent een rood kruis boven de weg nog altijd dat je moet wegwezen. Er is iets aan de hand. Dat begrijpen we allemaal. Hebben we vroeger namelijk geleerd van de rijlesmijnheer. Maar leid je liever een iets spannender leven, dan verminder je bij een rood kruis helemaal geen vaart en verander je ook niet van rijbaan. Plankgas en recht doorrijden is dan het devies van enkele randdebielen. Een steeds groter wordende groep randdebielen overigens.

Consequenties als je spelletje verliest

Het mooie is dat je vooraf weet wat de consequentie is als je het spelletje verliest: je ontvangt een megaboete of ze kunnen je vrouw en kinderen van de pijlwagen afschrapen. Menselijke restanten her en der op de vangrail schijnt ook voor te komen.

Bij de laatste telling is gebleken dat er nog voldoende pijlwagens beschikbaar zijn, dus men kan nog even voort. De gouden tip bij een rood kruis is en blijft: verander van rijbaan en hang niet de grote jongen uit. Dat kan je anders verdomde duur komen te staan.

Jeroen Riemeijer | HR-consultant, voormalig columnist Volkskrant Banen

image_pdf

Deel dit bericht via:


    One comment

    1. Druppeltje Drie

      Wat Jeroen Riemeijer schrijft, is niet erg verrassend als je bedenkt dat het woord “nee” al een jaar of twintig uit de Nederlandse opvoeding verbannen is. En laat een rood kruis nu in feite ook “nee (nu even niet)” betekenen! Maar dat wordt door de (vooral) jeugdige volwassen bestuurders dus simpelweg niet meer geaccepteerd. Dat maken ze namelijk zelf wel uit. Verder heeft de gemiddelde mentaliteit tegenwoordig het predicaat YOLO en bedraagt de pakkans voor aso-gedrag in het verkeer minder dan 0,000001%. Zelfs als de politie met de neus bovenop aso-gedrag zit, wordt er niet ingegrepen. Reden 1 is dat ze het zelf ook doen en daarom normaal gaan vinden, bijvoorbeeld in Amsterdam vanaf de Geldersekade (liefst door rood) linksaf de Prins Hendrikkade op raggen terwijl dat niet toegestaan is en waarmee deze drukke en gevaarlijke kruising elke keer geblokkeerd wordt. De politie komt hier op een goede tweede plaats achter de hoofdstedelijke taxichauffeurs en dat is niet iets om trots op te zijn. Reden 2 is dat aso-overtreders vaak een bontkraagje dragen, een licht tintje en een grote bek hebben. Daarvan is de politie een beetje bang omdat ze ze toch telkens zo weer moeten laten gaan als ze ze meenemen naar het bureau. Dus kijken ze tegenwoordig liever even de andere kant op. Werkt een stuk prettiger en het is ook goed voor de statistieken. Want: het gaat GOED met Nederland!*

      * aldus Pinokkio **
      ** minister-president Ruttekutte

    Reageer

    Uw emailadres wordt niet gepubliceerd, velden met een * zijn verplicht.

    *

    Neem onderstaande anti-spam code over: