Home > Blogs > Arbeidsgerelateerd, arbocuratief: wie neemt écht initiatief?

Arbeidsgerelateerd, arbocuratief: wie neemt écht initiatief?

02-01-2018

initiatief_nemen_457395046

Weet u nog waarom arbeidsgerelateerde zorg zo heet? Minister Asscher van SZW kwam ermee in juli 2013: ook andere medici dan bedrijfsartsen hebben een rol te spelen bij de gezondheid van werkenden.

Preventie en behandeling zijn ermee gediend, aldus scenariostudies een jaar eerder, voortbouwend op járen onderzoek en pilots. Asscher vroeg de SER advies, mede namens zijn VWS-collega, over knelpunten als de slechte aansluiting van bedrijfs- en reguliere gezondheidszorg.

De rest is geschiedenis. De samenwerking van de medische beroepsgroepen wil het kabinet niet van bovenaf opleggen. Begin 2015 gaf Asscher, weer mede namens die collega, aan de Kamer een opsomming van voornamelijk al lopende initiatieven in die arbocuratieve zorg.

KNMG wil de factor arbeid inbrengen in medische richtlijnen

De artsenfederatie Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst (KNMG) stelde in maart 2017 de visienota ‘Zorg die werkt’ vast. Ze wil onder meer lopende arbocuratieve initiatieven voortzetten, zoals de factor arbeid inbrengen in medische richtlijnen. Die vernieuwen en de beroepsgroepen (bij)scholen in het gebruik, dat vergt volgens mij een generatie.

SZW en VWS wil arbocuratieve samenwerking van onderuit

De ministeries van SZW en VWS organiseerden op 23 november 2017 een symposium arbocuratieve samenwerking in het Hilton Royal Parc Soestduinen. “Om good practices te delen, elkaar te inspireren.” De Directeuren-Generaal van SZW en VWS spraken er. Zij beaamden het belang van het onderwerp en volgden het draaiboek dat het van onderen moet komen: “Het Regeerakkoord geeft alle ruimte” en “Laat partijen de handen zelf ineenslaan.”

‘De tweedelijns bedrijfsarts’ wordt almaar uit restpotjes betaald

Arbeidsgeneeskundige legt verbinding met eigen bedrijfsartsen

Ik was in een workshop van het Radboudumc Expertisecentrum ‘Late Effecten na Kanker’. Dat heeft als vast teamlid een klinisch arbeidsgeneeskundige. Die steunt patiënten bij belasting door werk en kan de verbinding leggen met hun ‘eigen’ bedrijfsartsen. Die krijgen op maat handreikingen vanuit het zich snel verbredende behandelingspalet. Maar deze ‘tweedelijns bedrijfsarts’ wordt almaar uit restpotjes betaald. Betrokkenen stoten steeds weer hun neus bij verzekeraars en overheidsinstanties …

SZW-directeur Esther de Kleuver sloot het symposium af, haar collega van VWS kon er niet bij zijn. Ze zag veel energie, ze vond dat SZW door moest gaan met dit onderwerp. Voelt u zich ook geïnspireerd? Weer onderzoeken en congresseren? Of steun voor die klinisch arbeidsgeneeskundige in Nijmegen?

 

Ton van Oostrum | expertise wetgeving en beleid arbo en verzuim

image_pdf

Deel dit bericht via:


    Reageer

    Uw emailadres wordt niet gepubliceerd, velden met een * zijn verplicht.

    *

    Neem onderstaande anti-spam code over: