Home > Blogs > Weet je wel wat dat kost?!

Weet je wel wat dat kost?!

14-03-2016

artikel_beurs_ROOTS Industrie

“Dat kan niet volgens het dienstkledingreglement!” Een stellige uitspraak van een manager met wie ik een ongevallenonderzoek uitvoer. “En wat denk je dat al die PBM wel niet kosten?” Maar laat ik bij het begin beginnen.

Een servicemonteur is uitgegleden op de steiger van een woonboot. Na zijn val is hij wat dizzy in de auto gestapt naar zijn huisarts. Gelukkig allemaal zonder al te ernstige gevolgen. Na twee weken thuis mag hij weer voorzichtig aan het werk.

Spekglad

In de tussentijd was aan mij gevraagd om een onderzoek te starten naar wat er precies gebeurd was. Want dat het niet slim was om te gaan autorijden, dat was voor de monteur ook wel duidelijk. Er ontbrak een stukje in zijn herinnering. Gelukkig kon de GPS-track and trace van de servicewagen na overleg met de OR gebruikt worden om de precieze locatie terug te vinden. En daar lag een steiger voor de woonboot, die op de schaduwrijke plekjes glad was van de groene aanslag. Inderdaad: spekglad. Overigens, thuis had hij het ook niet gemakkelijk. Zijn vrouw maakte zich ernstig zorgen over de veiligheid op zijn werk en liet dat ook dagelijks blijken. De puberende zoon deed vanachter zijn spelcomputer op de bank daar nog graag een schepje bovenop. Als onderzoeker, zittend aan de eetkamertafel, had ik eigenlijk wel met hem te doen.

Veiligheidsschoenen

Maar wat heeft dit nu te maken met persoonlijke beschermingsmiddelen, vraagt u zich wellicht af. Wel, het bleek dat de zolen van de veiligheidsschoenen van de servicemonteur flink versleten waren. Bij het onderzoek werd naar voren gebracht waarom die schoenen dan niet eerder vervangen waren door nieuwe. En dat leverde de opmerking over het dienstkledingreglement op. Eén keer per jaar nieuwe schoenen en de oude tegelijkertijd inleveren, zo stond het omschreven. Dus zo was het en niet anders. Dat voor sommige functies de slijtage veel harder ging dan voor andere, daar werd geen rekening mee gehouden. En wat ze met die ingeleverde schoenen precies deden, dat vraag ik me nog steeds af.

Veiligheidsbrillen

Een tijd later liep ik door de fabriek met een andere opdrachtgever. Die vertelde dat ze 24 verschillende soorten veiligheidsbrillen hadden, die de werknemers willekeurig konden kiezen. “En als een werknemer geen bril kan vinden die lekker zit, kopen we zo maar model 25 of 26 er bij, net zolang tot het wel goed zit.” Blijkbaar keek ik een beetje vreemd naar hem, want hij zei: “Jij mag daar van op kijken, maar wij willen dat onze mensen zich kunnen concentreren op hun werk, zodat we een perfect product kunnen opleveren aan de klant. En de kosten van productiefouten zijn bij ons groot, waarbij de kosten van een extra bril in het niets vallen. Zeker als je daar nog de kosten van al het gezeur bij moet rekenen! Daarom hebben we zo veel soorten brillen en andere persoonlijke beschermingsmiddelen.” Over bewuste keuzes gesproken!

Handschoenen

Een paar weken geleden haalde een rechterlijke uitspraak de bekende discussiegroepen op internet. Een bouwondernemer was veroordeeld omdat hij alleen ondeugdelijke handschoenen had verstrekt en een werknemer daardoor gewond en vervolgens gedeeltelijk arbeidsongeschikt was geraakt. Allerlei commentaren met vermeende juridische kennis verschenen, waarin sommigen zich al zaten te verlekkeren aan nieuwe instrumenten zoals de handschoenen-RI&E omdat dit nu van de rechter zou moeten. Wel, u kunt denk ik wel invullen wat ik daar van vind, dan hoef ik geen onwelvoeglijke woorden op te schrijven waar de redactie van deze column bezwaar tegen maakt. Hoe verzinnen weldenkende mensen dit soort onzin! We doen meer aan op-schrijven dan aan op-lossen, zo lijkt het wel. En wat kost dat dan allemaal wel?

Blijft nog de vraag over: als u nu eens stilletjes de balans opmaakt voor het bedrijf waarvoor u werkt, hoe zit het dan met die PBM? Zijn de kosten en de papieren beheersing de belangrijkste items of is juist de ongestoorde, veilig uitgevoerde productie de belangrijkste drijfveer? Daar zou nog best eens iets te winnen kunnen zijn, denk ik zo. Dat was later ook de reactie van de manager: “Dat ik zo bezig kon zijn met verkeerde zuinigheid, onbegrijpelijk!”

 

Hans van Diest | Adviesbureau De Versnelling

image_pdf

Deel dit bericht via: