Home > Arbowet > Verdwijnt de nationale kop op arbowetgeving?

Verdwijnt de nationale kop op arbowetgeving?

20-03-2017

kop_erop_558744160

Minister Asscher (SZW) heeft de Eerste Kamer geïnformeerd over de heroverweging van de nationale kop in arbowetgeving: zo’n 20 verplichtingen die niet voortkomen uit Europese richtlijnen of ILO-verdragen. Een verstandige zet?

Nederland moet Europese regelgeving omzetten in nationale wetten. Maar op sommige gebieden gaat de Nederlandse wetgeving verder en ligt het beschermingsniveau voor de werknemer hoger. We noemen dit ‘de nationale kop’.

Nuancering heroverwegen nationale kop

Allereerst een nuancering. De nationale kop omvat ongeveer 20 verplichtingen die niet voortkomen uit Europese richtlijnen of verdragen. In zijn brief aan de Kamer schrijft de minister dat hij de meerderheid daarvan gewoon wil handhaven. Zo wil Asscher de verplichting tot registratie van reprotoxische stoffen behouden. “Vanwege actuele problematiek met gevaarlijke stoffen op het werk, het overleg over stoffen in Europees verband en de beleidsintensivering op beroepsziekten vind ik het nu niet wenselijk verplichtingen voor stoffen aan te passen”, verklaart hij. Dat geldt ook voor de grenswaarde voor asbest, de bepalingen voor psychosociale arbeidsbelasting en de verplichtingen voor zzp’ers. De reden: werkgevers en werknemers zijn het hierover eens.

ARIE-regeling en artikel 5.10 Arbobesluit

Dit geldt niet voor twee andere punten. Allereerst de ARIE-regeling, een soort uitgebreide RI&E voor kleinere brzo-bedrijven. En ten tweede de grenswaarde van 2 uur voor beeldschermwerk. Preciezer gezegd: artikel 5.10 van het Arbobesluit, dat bepaalt dat beeldschermwerkers hun arbeid iedere 2 uur moeten onderbreken. Deze twee onderdelen van de nationale kop wil Asscher respectievelijk vereenvoudigen (de ARIE-regeling) en afschaffen (de grenswaarde van 2 uur).

Ten aanzien van die grenswaarde van twee uur voor onderbreking van beeldschermwerk stelt Asscher het erg belangrijk te vinden dat mensen op tijd rust nemen. “De verplichting voor werkgevers om het werk zodanig te organiseren dat beeldschermwerk op gezette tijden wordt onderbroken, is van belang en blijft behouden. De grenswaarde van twee uur vind ik echter niet passen bij de tegenwoordige variëteit aan beeldschermwerk. Daarom laat ik deze grenswaarde van twee uur voor onderbreking van beeldschermwerk vervallen.” De minister wil hiermee ruimte maken voor maatwerk, omdat de juiste tijden per type beeldschermwerk kunnen verschillen. Om dat maatwerk te ondersteunen zal TNO een beoordelingsinstrument ontwikkelen.

Jurist en veiligheidskundige Rob Poort wordt naar eigen zeggen een beetje moe van deze steeds terugkerende discussie. “Alle kanonnen van de werkgevers staan gericht op die nationale kop – maar ze vergeten hoe die destijds tot stand is gekomen. In de Kaderrichtlijn, een soort Europese Arbowet, heeft Europa duidelijk gemaakt hoe Europese regelgeving moest worden geïmplementeerd. Een lidstaat mocht nooit uitkomen onder het reeds bereikte beschermingsniveau. Met andere woorden: die nationale kop is het gevolg van nationale wetgeving die al bestond voordat Europa met richtlijnen kwam.”

Beeldschermwerk: hoe vaak pauze?

Los hiervan vraagt Poort zich af of versoepeling verstandig is. “Neem die grenswaarde van 2 uur voor onderbreking van beeldschermwerk. Natuurlijk, in de meeste gevallen mogen medewerkers veel vaker een pauze nemen, en hebben ze te maken met een goedwillende werkgever. Maar de wet is juist bedoeld voor minder ideale situaties. Voor die medewerker met een tijdelijk contract die maar doorgaat en doorgaat om de kans op een vast contract niet te ondermijnen. Of voor die niet-goedwillende werkgever met vijf werknemers, die per se voor de zomer dat contract binnen wil slepen. In zulke situaties komen werkgevers en werknemers er samen niet uit. Dan heb je (beschermende) regelgeving nodig.”

Critici van de nationale kop wijzen op de voortgang van de techniek. Beeldschermen zijn nu bijvoorbeeld veel beter en prettiger dan 20 jaar geleden, dus kun je er ook langer aan werken. Poort vindt dat niet overtuigend. “Dat kan zo zijn, maar ik zie nog te veel medewerkers urenlang doorgaan op een laptop. En als we het toch hebben over de stand van de wetenschap: daaruit blijkt dat mensen niet iedere 2 uur moeten opstaan, maar veel vaker. Dus de regel zou niet moeten worden afgeschaft, maar juist aangescherpt. Om de 30 minuten 100 seconden pauzeren.”

ARIE-richtlijn: stroomlijnen controle

Dan de heroverweging van de ARIE-richtlijn. Hier kan Poort een eind in meegaan – maar alleen als het gaat om de controle. “Grote veiligheidsvraagstukken overstijgen het niveau van individuele ministeries. Dus zie je dat er van alle kanten hele cohorten inspecteurs uitrukken, en voor een werkgever is dat natuurlijk irritant. Daarom kan ik me voorstellen dat dit wordt gestroomlijnd. Maar nogmaals, ik heb het nu over de controle, niet over de regeling zelf.”

Want die regeling, daar kunnen ze volgens Poort maar beter afblijven. “Die is in het leven geroepen na enkele grote incidenten. In het Noord- Italiaanse Seveso kwam in 1976 bij een chemisch bedrijf een grote hoeveelheid giftig dioxine vrij. Naar aanleiding van die ramp zijn Europese richtlijnen opgesteld, die de veiligheidsvoorschriften en beschermingsmaatregelen voor de betrokken ondernemingen vastleggen. Om na te gaan of het bedrijf daadwerkelijk aan deze voorschriften voldoet, kan de ARIE een nuttig hulpmiddel zijn. Daar moeten we niet te veel aan morrelen.”

 

>Tip: up-to-date blijven met arbowetgeving? Kom naar de Arbo Actualiteitendag!

image_pdf

Deel dit bericht via:


  • YouTube

Reageer

Uw emailadres wordt niet gepubliceerd, velden met een * zijn verplicht.

*

Neem onderstaande anti-spam code over: